Od svih benignih tumora traheje i bronha (hondromi, lipomi, fibromi, miomi, angiomi) najpoznatiji su adenomi i papilomi.
Adenom traheje i bronha
Predstavlja
tumor koji raste vrlo lagano. Češći je u žena, ređi u dece i staraca.
Nekada je peteljkast a nekad na širokoj bazi, intramuralan.
U
kliničkoj slici najpre se javlja hemoptizija (iskašljavanje krvi), a
potom se razvija opstrukcija. Bronhoskopijom se otkriva gladak tumor
izraženih krvnih sudova.
Rendgenografijom a naročito tomografijom
može da se otkrije senka tumora. Kod lokalizacije u bronhu javljaju se
atelektaza ili emfizem.
Lečenje se sastoji u odstranjivanju adenoma putem bronhoskopije, a ako to nije moguće onda hirurškim putem.
Papilomi traheje
To
su benigni bradavičasti tumori nastali descedentnim širenjem juvenilnih
papiloma iz larinksa. Teško se uklanjaju pa im je prognoza veoma
ozbiljna zbog opstrukcije donjih disajnih puteva.
Klasično
mehaničko odstranjivanje papiloma predstavlja još veću opasnost za
njihovu diseminaciju, pa se njihovo uklanjanje pokušava krioterapijom,
tečnim azotom.
Benigni tumori duodenuma
Benigni tumori duodenuma su najčešće polipoidnog rasta, na peteljci ili
široke baze, različite veličine, pojedinačni, multipli ili u sklopu
brojnih polipoidnih sindroma (Peutz-Jegehersov sindrom, Gardnerov
sindrom, Cowdenova bolest).
Klinička slika
Obično protiču asimptomatski, ali se mogu javiti i neodređeni tišteći bolovi u epigastrijumu praćeni mučninom i gađenjem. Veliki adenomi na peteljci usled nekroze mogu da krvare, pa se javlja melena (krv u stolici). Polipi na peteljci, većih dimenzija, mogu klinički da se prezentuju opstruktivnim tegobama praćeni bolovima, mučninom, gađenjem i povraćanjem, sa ili bez prisustva žuči. Adenomi Vaterove papile opstrukcijom na izvodne kanale pankreasa i holedohus daju simptome i znake akutnog pankreatitisa i opstruktivne žutice (subikterus ili ikterus – žutica, svrab po koži, aholična – svetla, bezbojna stolica, tamno prebojena mokraća).
Dijagnoza
Postavlja se na osnovu anamneze, kliničke slike, pregleda, radiološkog pregleda, endoskopskog pregleda, biopsije i histološkog nalaza.
Lečenje
Transduodenoskopska polipektomija je metoda izbora za sve duodenalne polipe na peteljci i polipe široke baze, prečnika do 1 cm. Polipektomija sprečava nastanak maligne alteracije adenoma, biopsijom ili nakon polipektomije, indikuje hiruršku intervenciju, operacija se savetuje i bolesnicima sa velikim, širokobaznim polipima, nedostupnim za polipektomiju, koji izazivaju smetnje bolesnicima (recidivantna krvarenja, opstruktivne tegobe).
Klinička slika
Obično protiču asimptomatski, ali se mogu javiti i neodređeni tišteći bolovi u epigastrijumu praćeni mučninom i gađenjem. Veliki adenomi na peteljci usled nekroze mogu da krvare, pa se javlja melena (krv u stolici). Polipi na peteljci, većih dimenzija, mogu klinički da se prezentuju opstruktivnim tegobama praćeni bolovima, mučninom, gađenjem i povraćanjem, sa ili bez prisustva žuči. Adenomi Vaterove papile opstrukcijom na izvodne kanale pankreasa i holedohus daju simptome i znake akutnog pankreatitisa i opstruktivne žutice (subikterus ili ikterus – žutica, svrab po koži, aholična – svetla, bezbojna stolica, tamno prebojena mokraća).
Dijagnoza
Postavlja se na osnovu anamneze, kliničke slike, pregleda, radiološkog pregleda, endoskopskog pregleda, biopsije i histološkog nalaza.
Lečenje
Transduodenoskopska polipektomija je metoda izbora za sve duodenalne polipe na peteljci i polipe široke baze, prečnika do 1 cm. Polipektomija sprečava nastanak maligne alteracije adenoma, biopsijom ili nakon polipektomije, indikuje hiruršku intervenciju, operacija se savetuje i bolesnicima sa velikim, širokobaznim polipima, nedostupnim za polipektomiju, koji izazivaju smetnje bolesnicima (recidivantna krvarenja, opstruktivne tegobe).
Benigni tumori cerviksa
Najčešći benigni tumori cerviksa materice su cervikalni polipi (polypus cervicis) a nešto ređi su miomi i leomiomi.
Klinička slika
Polip cerviksa može biti okruglastog oblika ili izdužen (kad prominira u vaginu), sa glatkom ili režnjastom površinom, bledo ili tamno crvene boje, veličine zrna pšenice, pa čak i oraha i nalazi se u spoljašnjem ušću cerviksa. Često dolazi do sekundarne infekcije površine polipa koja je u zapaljenju i ulcerisana. Pacijentkinje se obično žale na sukrvičavo prljanje i krvav fluor koji nastaje zbog lediranja površine polipa (trenje, koitus, vaginalni pregled). Postoji obilna sluzava sekrecija koja potiče iz cerviksa (cervikalni fluor) usled ascedentne infekcije i cervikalnog endometritisa.
Nešto ređi benigni tumori su miomi koji nastaju iz glatkog mišićnog tkiva grlića. Miom je obično lokalizovan na prednjoj usni grlića i ređe može da dostigne veličinu pesnice, kada vrši kompresiju na mokraćnu bešiku i uretru i pričinjava smetnje pri mokrenju.
Dijagnoza
Postavlja se na osnovu anamneze, ginekološkog pregleda. Koristan je ultrazvučni pregled, histerosalpingografija (metoda kod koje se kontrast ubrizgava u matericu i jajovode i dobije se slika unutrašnjosti tih organa) i histeroskopija (posmatranje unutrašnjosti materice optičkim instrumentom). Da bi se potvrdilo da se radi o cervikalnom polipu, potrebno je polip odstraniti (polipektomija) uvrtanjem zupčastim kleštima, potom je obavezna frakcionirana eksplorativna koretaža. Dobijeni materijal se šalje na histopatološki pregled.
Lečenje
Veliki benigni tumori koji uzrokuju simptome i razvijaju komplikacije preporučljivo je hirurški lečiti.
Klinička slika
Polip cerviksa može biti okruglastog oblika ili izdužen (kad prominira u vaginu), sa glatkom ili režnjastom površinom, bledo ili tamno crvene boje, veličine zrna pšenice, pa čak i oraha i nalazi se u spoljašnjem ušću cerviksa. Često dolazi do sekundarne infekcije površine polipa koja je u zapaljenju i ulcerisana. Pacijentkinje se obično žale na sukrvičavo prljanje i krvav fluor koji nastaje zbog lediranja površine polipa (trenje, koitus, vaginalni pregled). Postoji obilna sluzava sekrecija koja potiče iz cerviksa (cervikalni fluor) usled ascedentne infekcije i cervikalnog endometritisa.
Nešto ređi benigni tumori su miomi koji nastaju iz glatkog mišićnog tkiva grlića. Miom je obično lokalizovan na prednjoj usni grlića i ređe može da dostigne veličinu pesnice, kada vrši kompresiju na mokraćnu bešiku i uretru i pričinjava smetnje pri mokrenju.
Dijagnoza
Postavlja se na osnovu anamneze, ginekološkog pregleda. Koristan je ultrazvučni pregled, histerosalpingografija (metoda kod koje se kontrast ubrizgava u matericu i jajovode i dobije se slika unutrašnjosti tih organa) i histeroskopija (posmatranje unutrašnjosti materice optičkim instrumentom). Da bi se potvrdilo da se radi o cervikalnom polipu, potrebno je polip odstraniti (polipektomija) uvrtanjem zupčastim kleštima, potom je obavezna frakcionirana eksplorativna koretaža. Dobijeni materijal se šalje na histopatološki pregled.
Lečenje
Veliki benigni tumori koji uzrokuju simptome i razvijaju komplikacije preporučljivo je hirurški lečiti.
Subscribe to:
Posts (Atom)